15. niedziela zwykła 16.07.2017 roku

*** Przeżywamy 15. niedzielę zwykłą – jest to NIEDZIELA PARAFIALNA.

*** Z racji urlopu dzisiaj msze św. o godz. 9:00 i 11:00. W tygodniu msze św. o godz. 17:00 (za wyjątkiem piątku – o godz. 17:30).  Za zmiany gorąco przepraszam.

*** W dniach 16-22.07.2017 roku, z racji urlopu, kancelaria będzie nieczynna.

*** Wspomnienia tygodnia:

— czwartek (20.07) — bł. Czesława, prezbitera

— sobota (22.07) — św. Marii Magdaleny (święto)

 

SOLENIZANTOM I JUBILATOM TYGODNIA

SKŁADAM NAJSERDECZNIEJSZE ŻYCZENIA:

OBFITOŚCI ŁASK BOŻYCH WYPRASZANYCH

PRZEZ PATRONA NASZEJ PARAFII – ŚW. MAKSYMILIANA.

 

*** Witam serdecznie przybywających do nas Gości, życzę im dobrej i słonecznej pogody, wypoczynku w dobrej atmosferze oraz zapraszam do wspólnej modlitwy.

*** W zakrystii znajduje się wykaz funkcji związanych z organizacją tegorocznej uroczystości odpustowej i jubileuszowego, 10. Festynu Parafialnego. Bardzo proszę o zapisy osoby, które mogą wesprzeć wysiłek organizacyjny uroczystości.

*** Za tydzień odbędzie się zbiórka ofiar na pokrycie kosztów sprzątania kościoła.

*** Błogosławieństwo pojazdów, związane ze wspomnieniem św. Krzysztofa odbędzie się za tydzień, w niedzielę (23.07) po każdej mszy św.

*** Zachęcam do lektury prasy katolickiej.


 

INTENCJE 16-23.07.2017 roku

 

15. niedziela zwykła   16.07.2017 r.   NIEDZIELA PARAFIALNA
  9:00 + Krzysztof Glazer  (5. rocznica śmierci)
11:00 + Franciszek Kutrowski (6. rocznica śmierci); ++ z Rodziny Kutrowskich, Galików            i Nieściorów
 

Wtorek  18.07.2017 r. 

17:00 ………………………………………………………………………………………………
 

Środa   19.07.2017 r. 

17:00 PRO POPULO – w intencji osób starszych, chorych i niepełnosprawnych
 

Czwartek   20.07.2017 r.  bł. Czesława

17:00 ………………………………………………………………………………………………
 

Piątek   21.07.2017 r. 

17:30 ………………………………………………………………………………………………
 

16. niedziela zwykła   23.07.2017 r.   

  8:30 ………………………………………………………………………………………………
11:00 + Henryk Rupental

PIERWSZE CZYTANIE

Skuteczność słowa Bożego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Iz 55,10–11

To mówi Pan:

„Podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich: nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa”.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 65,10abcd.10e–12.13–14

Refren: Na żyznej ziemi ziarno wyda plony.

Nawiedziłeś i nawodniłeś ziemię,
wzbogaciłeś ją obficie.
Strumień Boży wezbrany od wody;
przygotowałeś im zboże.

I tak uprawiłeś ziemię:
nawodniłeś jej bruzdy, wyrównałeś jej skiby,
spulchniłeś ją deszczami,
pobłogosławiłeś płodom.
Rok uwieńczyłeś swymi dobrami,
gdzie przejdziesz, wzbudzasz urodzaj.

Stepowe pastwiska są pełne rosy,
a wzgórza przepasane weselem,
łąki się stroją trzodami, doliny
okrywają się zbożem,
razem śpiewają i wznoszą okrzyki radości.

DRUGIE CZYTANIE

Oczekujemy chwały

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Rz 8,18–23

Bracia:

Sądzę, że cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która ma się w nas objawić. Bo stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych. Stworzenie bowiem zostało poddane marności nie z własnej chęci, ale ze względu na Tego, który je poddał, w nadziei, że również i ono zostanie wyzwolone z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych.

Wiemy przecież, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia. Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy, oczekując przybrania za synów, odkupienia naszego ciała.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Alleluja, alleluja, alleluja

Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,
każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.

Alleluja, alleluja, alleluja

EWANGELIA DŁUŻSZA
EWANGELIA KRÓTSZA

Przypowieść o siewcy

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Mt 13,1-23
Mt 13,1-9

Tego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami:

„Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, niektóre ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na miejsca skaliste, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne w końcu padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny.

Kto ma uszy, niechaj słucha”.

Koniec krótszej perykopy.

Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: „Dlaczego w przypowieściach mówisz do nich?”

On im odpowiedział: „Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane i nadmiar mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą również to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że otwartymi oczami nie widzą i otwartymi uszami nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza:

«Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie zrozumieli: i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił».

Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę powiadani wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło zobaczyć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli.

Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze.

Posiane na miejsca skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje.

Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.

Posiane w końcu na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny”.

Oto słowo Pańskie.

Dodaj komentarz:


Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /home/users/swmaksymilian/public_html/wp-includes/script-loader.php on line 2678