Dzień Flagi Rzeczypospolitej (2 maja)

Grafika pochodzi z Dziennika Ustaw RP

To stosunkowo młode święto ustanowione zostało Ustawą Sejmu RP z dnia 20 lutego 2004 (Dz.U. Nr 49 z 2004r poz. 467 Art 1. poz 3). Dzień 2 maja został wybrany z dwóch powodów historycznych:

• 2 maja 1945 o godzinie 6 rano zdobywający Berlin żołnierze z 1 Dywizji Kościuszkowskiej zatknęli biało-czerowny sztandar na kolumnie zwycięstwa ( Siegessäule ) w Tiergarten w Berlinie.

• W czasach PRL, 2 maja nakazywano zdejmowanie flag narodowych ( po Święcie Pracy ), tak aby nie wisiały, w czasie nieuznawanego przez komunistyczne władze, święta 3 maja.


Historia Barw Narodowych

Barwy biała i czerwona po raz pierwszy, nieoficjalnie, zostały uznane za barwy narodowe w pierwszą rocznicę uchwalenia pierwszej polskiej konstytucji – 3 maja 1792 roku. Manifestujący w ten dzień byli przepasani biało-czerwonymi szarfami, kolory nawiązywały do herbu Królestwa Polskiego – Białego Orła na czerwonym tle.

Oficjalnie, po raz pierwszy, kolory biały i czerwony uznane zostały za barwy narodowe Uchwałą Sejmu z 7 lutego 1831 roku, w której czytamy:

Izba Senatorska i Izba Poselska po wysłuchaniu Wniosków Komisji Sejmowych, zważywszy potrzebę nadania jednostajnej oznaki, pod którą winni się łączyć Polacy, postanowiły i stanowią:

Artykuł 1.

Kokardę Narodową stanowić będą kolory herbu Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, to jest kolor biały z czerwonym.

Artykuł 2.

Wszyscy Polacy, a mianowicie Wojsko Polskie te kolory nosić mają w miejscu gdzie takowe oznaki dotąd noszonymi były.

Kolejne regulacje prawne dotyczące barw Rzeczypospolitej Polskiej to m.in Ustawa z dnia 1 sierpnia 1919 roku „O godle i barwach Rzeczypospolitej Polskiej”, Ustawa z dnia 31 stycznia 1980 „O barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych” oraz Ustawa z dnia 20 lutego 2004 „O zmianie ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej”.

Kolory i wymiary flagi państwowej

Polska flaga państwowa, według obowiązującej normy, to prostokąt o proporcjach boków 5:8 podzielony na dwa poziome pasy – biały górny i czerwony u dołu. Obowiązująca odcień bieli polskiej flagi państwowej to, w przestrzeni barw RGB, 233,232,231 (#E9E8E7 – w zapisie szesnastkowym). Obowiązujący odcień czerwieni – 212,33,61 (#D4213D – w zapisie szesnastkowym).

Dopuszczalne jest wieszanie flagi narodowej pionowo. W tym wypadku barwa biała powinna znajdować się po lewej stronie.

Obchody Święta Flagi

W 2008 roku fundacja „Kto Ty Jesteś”, mająca na celu m. in. upowszechnienie wiedzy o polskiej fladze i barwach narodowych, organizuje w Warszawie „Spacer Flagi”. Spacer rozpoczyna się o godzinie 12 pod kolumną Zygmunta a kończyć się będzie pod Belwederem. Fundacja zaprasza wszystkich chętnych prosząc jednocześnie o założenie stroju w barwach narodowych. Czy pomysł na „Spacer Flagi” upowszechni się – zobaczymy już niebawem.

Ciekawostki

• Święto Flagi zostało uchwalone pierwotnie (12 lutego 2004) przez Senat RP jako „Dzień Orła Białego” ,na Dzień Flagi Rzeczypospolitej zostało przemianowane kilka dni póżniej przez Sejm RP.

• 17 marca 2008 roku Prezydent RP Lech Kaczyński wystąpił podczas swojego orędzia na tle odwrotnie powieszonej, pionowej, flagi. Artykuł 4 punkt 3 Ustawy z dnia 31 stycznia 1980 roku stwierdza jasno: „Przy umieszczaniu barw … w układzie pionowym kolor biały umieszcza się po lewej stronie płaszczyzny oglądanej z przodu”.

• Swego czasu głośna była sprawa Kuby Wojewódzkiego i Marka Raczkowskiego podejrzewanych o znieważenie flagi narodowej poprzez publiczne (na antenie TVN) wetknięcie jej w psie odchody. Kuba Wojewódzki i stacja TVN została ukarana przez Krajową Radę Radiofoni i Telewizji.

Źródło: http://halloween.friko.net

Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej jest obecnie jednym z najmłodszych świąt państwowych, obchodzony jest w Polsce 2 maja.

Dzień Flagi ustanowił Sejm 20 lutego 2004 roku ustawą o zmianie ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej, którą Prezydent RP podpisał 16 marca 2004 roku.

Polskie barwy narodowe kształtowały się na przestrzeni wieków i mają jako jedne z nielicznych w świecie pochodzenie heraldyczne. Wywodzą się z barw herbu Królestwa Polskiego i herbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. 7 lutego 1831 roku Sejm Królestwa Polskiego podjął specjalną ustawę dotyczącą barw polskiej flagi. Wcześniej obok barw biało-czerwonych używane były także inne barwy.

„Izba senatorska i poselska po wysłuchaniu wniosków Komisyi sejmowych, zważywszy potrzebę nadania jednostajnej oznaki, pod którą winni łączyć się wszyscy Polacy, postanowiły i stanowią:

Art. 1 – Kokardę narodową stanowić będą kolory herbu Królestwa Polskiego oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego, to jest kolor biały z czerwonym.

Art. 2 – Wszyscy Polacy (…) te kolory nosić mają w miejscu, gdzie takowe oznaki dotąd noszonymi były”

Tak brzmiała przyjęta w 1831 roku przez Sejm ustawa, która jako pierwsza normowała kwestię polskich barw narodowych. Barwy te były noszone na kokardach podczas wszystkich powstań niepodległościowych XIX wieku.

W 1919 roku biel i czerwień uznano oficjalnie za barwy państwowe.

W symbolice polskiej flagi biel pochodzi od bieli orła, będącego godłem Polski, i bieli Pogoni – rycerza galopującego na koniu, będącego godłem Litwy. Oba te godła znajdują się na czerwonych tłach tarcz herbowych. Na fladze biel jest zawsze u góry, ponieważ w polskiej heraldyce ważniejszy jest kolor godła niż tła.

Te przyjęte przez Sejm barwy rozpowszechniły się bardzo szybko i towarzyszyły Polakom we wszystkich ważnych wydarzeniach. Były symbolem państwa, które nie istniało, i narodu, który pod tymi barwami wybijał się na niepodległość.

Do niedawna nie wolno było wywieszać flag w inne dni niż świąteczne. Zabraniała tego ustawa z 1980 roku. Od kiedy to Sejm znowelizował ustawę o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej, symbole narodowe można uwidaczniać bez ograniczeń. Oznacza to, że mogą być one użyte kiedy tylko chcemy, pod jednym warunkiem – że otoczy się je należną czcią i szacunkiem.

Święto flagi państwowej obchodzone jest w wielu krajach, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Rosji, Szwecji czy Estonii. Najczęściej w tym dniu ozdabia się budynki flagami. U nas do wywieszania flag na balkonach czy w oknach wiele osób wciąż podchodzi z dystansem. Nie brakuje takich, którzy twierdzą, że święto flagi wymyślono jedynie po to, aby narodowych barw nie trzeba było ściągać pomiędzy 1 maja (Święto Pracy), a 3 maja (Święto Konstytucji 3 Maja). Są jednak tacy, którzy w ten sposób chcą manifestować swój patriotyzm oraz podkreślać więź z własnym krajem.

Wybór 2 maja na Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej nie jest przypadkowy. To dzień w którym Polakom towarzyszą refleksje o szczytnych kartach historii Polski. Dzień Flagi poprzedza święto 3 Maja, upamiętniające przyjęcie niezwykle istotnego dokumentu,jakim była Konstytucja 3 Maja z 1791 roku. Ponadto w dniu 2 maja obchodzony jest Światowy Dzień Polonii. Jak mówi jeden z zapisów ustawy z 7 lutego 1831 roku normującej nasze barwy narodowe, pod tym znakiem „winni łączyć się Polacy”. Dlatego też w tym dniu nasza biało-czerwona flaga powinna stać się symbolem łączącym i jednoczącym Polaków na wszystkich kontynentach, stanowiąc widoczny symbol ich przynależności narodowej. Polska jest jednym z wielu krajów, w którym obchodzony jest Dzień Flagi. Każdy z tych krajów obchodzi go w sposób dla siebie charakterystyczny np. na piknikach, festynach czy spotkaniach patriotycznych. My – Polacy – powinniśmy także wypracować swój własny sposób obchodzenia Dnia Flagi, pamiętając o szacunku i czci dla symboli narodowych.

Dodaj komentarz: